خلج يا خلجيون، مؤسسين اولين دولت اسلامى هند، حكومت اسلامى را تا حدود منطقهى دكن 127 در آن سوى كوههاى ويندها وسعت بخشيدند، و در سال 696 ه (1297 م) علاء الدين محمد خلجى، گجرات را فتح كرد و در سال 703 ه (1303 م) منطقهى «جيتور» را تصرف نمود و راچپوتها به طور موقت به اطاعت او گردن نهادند.فرماندهى سپاهش يعنى ملك كافور نيز بر دو شهر «ديوكير» و «ورنكل» مستولى شد و در دكن حكومتى مرتبط به دولت دهلى تأسيس كرد.
اما اين توسعه موجب ضعف دولت شد و با قتل ناصر الدين خسرو شاه آخرينفرمانرواى خلجىها در سال 720 ه (1320 م) در جنگى با تغلقشاه، دولت آنها منقرض شد.
با انقراض دولت مزبور به اين صورت، تغلقىها به جاى خلجىها بر مسند فرمانروائى دهلى دست يافتند
+ نوشته شده توسط bonchenary در شنبه بیست و یکم بهمن 1385 و ساعت
15:0 |